Muziekaal filosofietje

 Hallo,

Het is al een tijdje geleden dat ik heb geblogd, maar vanaf nu ga ik weer wat beter mijn best doen en wat regelmatiger proberen te bloggenJ

Vandaag ga ik vertellen over iets dat ik deze week geleerd heb. Geen les als 'rosébier van hoegaarden is beter dan dat van bavaria (is wel zo..)' of 'elk jaar in nederland sterven 3 mensen door het likken aan een batterij (is ook zo)', maar iets meer filosofisch.

Afgelopen maandag ging ik lopend naar mijn coschap, niet omdat ik nou zo graag met mijn slaapkop op maandagmorgen om 6 uur opsta, maar om de simpele reden dat mijn band lek was (echt, ik weet niet of het komt omdat ik vorige week thuis het laatste chocolaatje op had gegeten of dat ik mijn fiets niet altijd met zo veel liefde behandel als ie verdient, maar mijn fiets háát me (niet haat, maar echt háát tot in het diepst van zn ziel)). Maar goed, als je dan toch moet lopen, denk ik altijd dat ik er maar beter iets leuks van kan maken. Dus ik had mijn mooie (roze!) mp3 speler (incl groen kabeltje en oranje dopjes) opgeladen om onderweg te kunnen genieten van mooie opera’s en aria’s. Of natuurlijk, Gavin Degraw. Het is al even geleden dat dit amerikaans zangertje zijn laatste hit in Nederland had, maar toch neemt hij nog altijd 3 kostbare plaatsen van mijn 8gb in. Ik hou van meezingen. Als er niemand in de buurt is zing ik dan ook wandelend, fietsend of huppelend zelfs in het openbaar de sterren van de hemel met mijn zoetgevooisde stemmetje (NOT!), wat soms tot tamelijk awkward situaties kan lijden als er net iemand om de bocht komt, maar hé, heeft diegene tenminste ook weer wat om met zijn collega’s te bespreken... Verder vind ik het altijd leuk om naar de songteksten te luisteren en me te bedenken hoe slecht dat lied wel niet in Nederlandse vertaling zou klinken (Jij bent, mijn vuurtje, mijn enige verlangen, geloof het als ik zeg, ik wíl het op diieeeeee manier). Helaas gaat er bij het onderdeel luisteren nog wel eens wat mis bij mij. Zo had ik maandag dus keihard ‘Soldier’ van Gavin Degraw opstaan. Een liedje met op zich niet zo’n hele rare tekst, zelfs vertaald niet. Behalve dan dat ene zinnetje, dat ik altijd een beetje raar ben blijven vinden. ‘You give birth I’ll take your paaaaain’. Echt serieus, Like, Whut? maakt ie een grapje ofzo? Als je aan het bevallen bent neem ik je pijn weg????  Als mijn man dat onder mijn bevalling zou zeggen zou ik er voor zorgen dat hij zn eigen pijn weg zou moet nemen.

Afgelopen maandag had ik niet veel te doen en was ik nog eens heel goed aan het luisteren en plotseling hoorde dat de tekst eigenlijk ‘You get hurt, I’ll take your pain’ is, wat natuurlijk ook veel logischer is. Waarschijnlijk dacht ik toen ik nog naïef 17 was dat het de voorgaande tekst was en omdat dit zo in mijn hoofd zit heb ik bij al die 300 keer (ik weet dat ik normaal overdrijf, maar ik heb echt alle liedjes op mijn mp3 zeker wel 300 keer geluisterd) ‘you give birth’ gehoord. Misschien dacht ik er hierbij de eerste 10 keer nog overna dat dit superraar is, maar de 290 keer erna ‘is het gewoon zo’ en zing je het zonder erbij na te denken, ook al weet je ergens dat het eigenlijk best raar is. Het duurde misschien even, maar hier komt ie dan: De clue van het verhaal! Ik besefte me op deze mooie maandagmorgen voor het eerst dat co-assistenten misschien niet alleen maar goed zijn om koffie te halen of naar het kopieerapparaat te lopen, maar ook echt van toegevoegde waarde kunnen zijn voor de dokter (nee, okee grapje, dat wist ik wel al, maar nu besefte ik het me éxtra goed!). Ik denk dat het voor een dokter als ouwe rot in het vak soms erg lastig is als je een klacht al 300x hebt gehoord om er nog goed overna te blijven denken, omdat het toch wel ‘hetzelfde zal zijn als de vorige 299 keer’. Dus zing je telkens maar weer dezelfde tekst als alle voorgaande keren. De co daarentegen, is nog jong en onbezonnen. We luisteren wat langer voordat we onthouden, zinnen invullen, afmaken en zelfs weten wie de zanger is. We luisteren niet alleen naar het refrein, maar kijken ook naar de coupletten. Misschien dat onze kennis nog niet groot genoeg is om meteen te weten wie het lied gezongen heeft, maar we maken wel al hypotheses over wie het mogelijk zou kunnen zijn. Misschien dat van de 50 mogelijke zangers er 45 een heel andere toonhoogte hebben of een ander genre zingen en hebben we het 299/300 keer bij het verkeerde eind. Die ene keer, dat die zanger besluit ipv bij zijn oude vertrouwde Country af te stappen en hardrock te gaan zingen, gaan wij hem misschien wel herkennen, omdat we in het couplet hebben gehoord dat het echt daadwerkelijk die persoon is en we in de clip hebben gezien dat het Frans Bauer verkleed als Gerard Joling is.

Dus hierbij mijn belofte aan alle toekomstige co-assistenten:
Later als ik groot ben luister ik naar jullie allemaal.

Leanne.

I'll get it if you need it,
I'll search if you don't see it,
You're thirsty, I'll be rain,
You get hurt, I'll take your pain.